De Alpen
Hoge bergen met witte toppen en steile hellingen. Diepe dalen met kleine dorpjes waar iedereen elkaar vriendelijk gedag zegt. Het geklingel van koebellen in de zomer. Herken je dit? Dan ben je vast een keer in de Alpen geweest. De Alpen vormen het hoogste gebergte van West-Europa. Ze strekken zich uit van de Middellandse Zee bij Zuid-Frankrijk tot Wenen in Oostenrijk. Zwitserland en Oostenrijk liggen bijna helemaal in de Alpen.
We noemen de Alpen een plooiingsgebergte. Doordat delen van de aardkost tegen elkaar aan zijn geschoven, is er een plooi in het landschap gekomen. Heel vroeger lag die plooi onder water. Nu steekt het gebergte met zijn toppen hoog de lucht in. Veertig van die toppen zijn hoger dan 4000 meter. De Mont Blanc in Frankrijk is met zijn top van 4807 meter het hoogst. En de toppen worden nog elk jaar hoger.
De Alpen lopen in een waaier door vijf Europese landen. Het gebergte is 1200 kilometer lang en gemiddeld 150 kilometer breed. Nederland past er vijf keer in.
Gletsjers en edelweiss
Op 3200 meter ligt de sneeuwgrens. Bergtoppen die hoger dan de sneeuwgrens liggen, zijn altijd bedekt met sneeuw. We noemen deze sneeuw daarom eeuwige sneeuw. Ook beneden die grens ligt in de winter veel sneeuw. Deze sneeuw kan overdag smelten als de zon erop schijnt, maar 's avonds weer opvriezen, als het afkoelt. Hierdoor gaat de lucht eruit en verandert de sneeuw langzamerhand in ijs. Misschien weet je dat ijs zwaar is. Als ijslagen heel dik worden, schuiven ze langzaam naar beneden. Zo ontstaan de enorme witte ijsmassa's die je in de Alpen en andere gebergtes ziet. Ze heten gletsjers.
Beneden de sneeuwgrens in de Alpen ligt de zogenaamde alpenweidegordel. Hier groeien grassen, mossen en kleine planten. Weer lager vind je de dwergstruikgordel. Daarop groeien kleine struiken. Op ongeveer 2000 meter hoogte ligt de boomgrens. Boven die hoogte groeien geen bomen, behalve één soort. Dat is de arve, een heel sterke naaldboom.
Een heel bekend bloempje dat in de Alpen groeit, is het edelweiss. Dit is een klein, wit en viltachtig sterretje. Je vindt het vooral op steenachtige hellingen.
Tegenwoordig zul je helaas zelden meer edelweiss tegenkomen. Mensen zijn er gek op. Te gek.
De Alpen zijn altijd dunbevolkt geweest. Er wonen weinig mensen per vierkante kilometer. Maar sinds lange tijd komen er veel mensen genieten van het schitterende landschap. We noemen dit massatoerisme. De toeristen zijn klimmers en wandelaars, maar ook skiërs en langlaufers.
Vooral in de winter is het verschrikkelijk druk op de hellingen.
Massatoerisme is gevaarlijk voor de natuur. De sneeuwlaag wordt voor en door de skiërs aangestampt. Zo ontstaat een keiharde ijslaag, die in het voorjaar maar langzaam smelt. Op sommige plaatsen krijgt het gras daardoor geen kans om weer te gaan groeien. Dieren die van dit gras en de planten leven, verdwijnen op die manier. Bomen worden gekapt. Ze houden de aarde niet meer vast. De regen spoelt de grond dan van de rotsen af zodat er niks meer kan groeien.
Natuurbeschermers wilden grotere schade voorkomen. Daarom zijn delen van de Alpen beschermd natuurgebied geworden. Gelukkig, want de Alpen vormen een van de mooiste gebergtes ter wereld.
Klik hier voor meer informatie over dit onderwerp.
dieren
techniek buiten huis
Asfaltweg 
Binnenvaart 
E-wegen 
Met een vliegtuig mee 
