Noordhoff Uitgevers

Lichaamsversieringen

Kettinkjes, oorbellen, armbanden, ringen: het zijn allemaal lichaamsversieringen. Kijk maar om je heen, veel mensen dragen wel één of meer sieraden. Overal ter wereld versieren mensen hun lichaam. Hoe ze dat doen, hangt af van hun cultuur. Wat wij in Nederland heel gewoon vinden, vinden ze in een ander land misschien wel raar. Het ligt er maar aan wat je gewend bent. Mensen versieren zichzelf vaak om mooi te zijn. Of om ergens bij te horen. Leden van een Amerikaanse straatbende laten zich soms allemaal tatoeëren. Zo kan iedereen zien dat ze bij elkaar horen.

Mensen versieren zich allemaal op hun eigen manier.

Kapsels

Haar kun je ook versieren. Je kunt er een staart of vlecht in maken. Of een kleur doorheen doen. Je kunt het ook met gel en lak in allerlei vormen kneden. Bij sommige Afrikaanse vrouwen kun je aan hun kapsel zien waar ze vandaan komen. Elk volk heeft zijn eigen patronen en figuren. Sommige kapsels horen bij bepaalde feesten. Bijvoorbeeld bij een huwelijksfeest. Veel zwarte mensen hebben kroeshaar. Dat bestaat uit heel veel kleine krulletjes. Niet iedereen is daar blij mee. Daarom zijn er kappers die het kroeshaar van zwarte mensen glad maken, met een soort strijkijzer!

Een piercing is een sieraad dat door de huid wordt geprikt. Bijvoorbeeld door je navel of je wenkbrauw. Dat doet even zeer. Maar als het wondje genezen is, loop je er wel hip bij. Een tatoeage voel je ook. Met een naaldje wordt er inkt onder de huid gespoten. Zo ontstaat er een tekening. Tatoeages bestaan al heel lang. Zeemannen hadden ze vroeger vaak. Ze dachten dat tekeningen van schepen, harten en ankers hen konden beschermen op zee. Zeemannen droegen ook vaak een gouden oorbel. Die oorbel was een soort geld. Als ze dan in een ander land doodgingen, kon van die oorbel een begrafenis betaald worden.

In Birma in Azië dragen de vrouwen ringen om hun nek. Eén ring weegt ongeveer vijf kilo. Als een meisje zes jaar is, krijgt ze haar eerste ring om. Daarna krijgt ze er elk jaar één of twee bij. De ringen drukken de schouders en ribben naar beneden. Daardoor lijken hun nekken heel lang. De vrouwen worden daarom giraffevrouwen of 'longnecks' (langnekken) genoemd. Een vrouw kan de ringen nooit meer af doen. Ze zou dan stikken, omdat haar nek heel slap is geworden.

Hoe langer de nek van de vrouw is, hoe mooier ze wordt gevonden.

Details en informatie

  • Titel: Lichaamsversieringen
  • Auteur(s): Karin Wesselink
  • Nummer: JC127
  • Niveau: 3
  • Siso: J 615.4 / 954